حرف دل(212)

کی دل سنگ تو را آه به هم می ریزد؟

سنگ در برکه می اندازم و می پندارم

با همین سنگ زدن ، ماه به هم می ریزد

عشق بر شانه ی هم چیدن چندین سنگ است

گاه می ماند و ناگاه به هم می ریزد

آنچه عقل به یک عمر به دست آورده است

دل به یک لحظه کوتاه به هم می ریزد

آه ! یک روز همین آه تو را می گیرد

گاه یک کوه به یک کاه به هم می ریزد

این شعری بود که تو وبلاگت دو سال پیش نوشته بودی،از دامنگیر شدن آه و ریختن کوهی با قدرت آه حرف زده بودی و لی حالا منو با یک دنیا تنها گذاشتی،دلیل رفتنتو رو حتی بهم نگفتی،بهم همیشه میگفتی من با وفیم،بهت میگفتم خواستی بری بهم قبلش بگو،بهم گفتی اگه دو سه ماه ازم خبری نشد تو به دل نگیر چون همیشه بیادت هستم،تنها این جمله تو هستش که منو سراپا نگه داشته،ولی اون جمله آخری که هفته پیش برام نوشتیوجودمو آتیش زد،لی با این وجود من به چشم به راهت میمونم ،میدونم یه روز برمیگردی،تا اونروز به بست میشینم و ساکت میمونم چشم به راهت میمونم،انشالله هر کجا هستی شاد و سلامت و خوشبخت باشی