برای سام(205)

دیروز بهم گفتی که هرکه از دیده رور از دل برود،این حرفت بهم آتیش زد،آتیش زد چون تو بزرگترین حسرت منی،حسرت من چون بی شک با تو خوشبخت ترین بودم و لی از داشتنت خودمو بی نصیب کردم،بی نصیب چون لیاقتتو نداشتم،چون خوشبختی تو از خوشبختی من مهم بود و هست،و حالا هر روز برای چندمین بار این حسرت رو برا خودم هی یادآور میشم،بعضی وقتا به ندرت وقت هایی که خودخواه میشم به خودم حق میدم و میگم حق نداشتم خودمو از چشات بی نصیب کنم ،ولی با این وجود فرشته زمینی من هر لحظه دارمت،دارمت چون تو گوشت و خون من ریشه انداختی و من به این داشتنت میبالم،خوشحالم که روزاهام رو با دلتنگی برای تو میگذرونم،کاش دیدنت برای هر لحظه میسر بود تا این دل بی قرارم رو اندکی سامان میدادم،اما مهم نیست،مهم بیقرار های من نیست ،مهم دلتنگی های من نیست ،مهم و مهم فقط تویی،مهم شادی و لبخند توست،بخند و شاد باش که غیر این به من مدیونی

فقط برای سامی...